Galilea – Jezioro Genezaret. Kafarnaum

ZIEMIA ŚWIĘTA – GALILEA
Jezioro Genezaret. Kafarnaum

 

   JEZIORO GENEZARET, nazywane także Jeziorem Galilejskim, to piękne Jezusowe Jezioro, o którym rabini mówili: "Najwyższy stworzył siedem mórz, ale upodobał sobie Jam Kinneret" – czyli Jezioro Genezaret. Jezioro jest 21 km długie, 10 km szerokie i 50 m głębokie, położone w dodatku aż 212 m poniżej poziomu morza, a otoczone wieńcem zieleni. Jedyne miasto nad Jeziorem Genezaret to Tyberiada (nazwa od rzymskiego cesarza Tyberiusza), ulokowana głównie na stokach wzgórz. Za czasów Jezusa miasto było uważane, za nieczyste i pogańskie, założone na grobach. Obecnie jest ważnym ośrodkiem żydowskim i popularnym kurortem z wieloma hotelami, barami i restauracjami. Znajdują się tu plaże i ośrodki sportów wodnych.
   Pan Jezus przemierzał nieraz jezioro, które przecież nie wiele się zmieniło od tego czasu. Jest to Jezusowe jezioro. To ono, a także otaczające (wówczas gęściej zaludnione) wioski i miasta, były świadkami publicznej działalności Chrystusa. Przemierzając je, głosił radosną nowinę o zbawieniu, o Królestwie Bożym. Znad tego jeziora Jezus powołał apostołów, odrywając ich od dotychczasowych zajęć rybaków, bo stać się mieli odtąd rybakami ludzi (Mk 4,18-22). Mnóstwo też cudów dokonał Jezus na tym terenie (por. np. Łk 5,4; Mt 17,24; J 21,6; J 6,19; Mk 4,35). Jezioro Genezaret to najlepszy komentarz do Ewangelii i jedyne prawie miejsce w Palestynie, którego naiwna i prostacka kultura nie zniekształciła toporem i kielnią, chodzimy po tych samych co Chrystus lakach i skalach, cieszymy wzrok tym samym widokiem.
   Nad jednym z brzegów Jeziora znajduje się kibuc Ginosar, wraz z pięknym muzeum, w którym znajduje się autentyczna łódź rybacka, jaka była w użyciu w czasach Jezusowych. Łódź tę (wielkości 8,20×2,30 m) odkryto w 1986 r. podczas długo trwającej suszy i wyciągnięto z mułu dna jeziora.

   KAFARNAUM. Ważne to miejsce, jest miastem Jezusa, aż l6 razy imiennie wzmiankowane w Ewangelii. Dużo tu prawdziwych skarbów archeologicznych. Oczom naszym przedstawia się miasto ruin o wyraźnych zarysach ulic (jest nawet kamień milowy z czasów Hadriana z poł. II wieku, bo tędy wiodła Via Maris), mieszkań – a wśród nich domu Piotra, wyraźne ślady ośmiogonalnego kościoła bizantyjskiego i dobrze zachowanych ruin synagogi. Podziwiać trzeba, z jaką pieczołowitością i starannością gromadzi się tutaj wszelkie świadectwa tamtych czasów z pobliskich okolic, a to dzięki franciszkanom, stróżom tego sanktuarium i stróżom Ziemi Świętej w ogóle. Również tutaj rozważamy wydarzenia z czasów Jezusowych. Miasto to jest nam szczególnie bliskie, bo bliskie było sercu Jezusowemu. Tak często Ewangelie mówią o nim jako o mieście Jezusa, mieście Jego (Mt 9,1). Zresztą, po opuszczeniu Nazaretu Jezus osiadł właśnie tutaj, w Kafarnaum (Mt 4,13). Tu też nauczał najczęściej, zdziałał najwięcej cudów (por. np. Mk 1,32). Przede wszystkim tu uzdrowił teściową Piotra (Mt 8,14), sługę setnika rzymskiego (Mt 8,5-13), człowieka sparaliżowanego spuszczonego przez powałę dachu (Mk 2,1-12), wskrzesił córkę Jaira (Mt 9,18-26); uwolnił opętanego przez złego ducha (Mk 1,23), uzdrowił kobietę cierpiącą na krwotok (Mk 5,25). W pobliżu powołał na apostoła Lewiego-Mateusza, celnika. Zwiedzamy najpierw stosunkowo dobrze zachowane fragmenty synagogi żydowskiej. Nie jest to wprawdzie ta sama synagoga, w której Pan Jezus zabrał głos, bo pochodzi z IV w., ale zbudowana jest na wcześniejszej, może więc Jezusowej? W niej więc wygłosiłby Jezus tak ważną mowę eucharystyczną, mówiąc o chlebie życia (J 6). Tu też mogli Go odnaleźć ci, których dzień przedtem cudownie nakarmił chlebem i którzy chcieli obwołać Go królem. Kafarnaum stało się więc drugą ojczyzną Jezusa, a zarazem centrum Jego działalności misyjnej. Trzeba jednak dodać, że Kafarnaum oraz pobliskie Korozain okazały się wielce niewdzięczne Jezusowi. Przecież nigdzie nie dokonało się tak wiele cudów zdziałanych przez Zbawiciela. A jednak miasteczka te nie odpowiedziały na łaskę wiarą i nawróceniem, lecz zasłużyły na gorzki wyrzut: A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, zostałaby aż do dnia dzisiejszego…(Mi 11,23-24; Łk 10,15).
   Ośmiogonalna świątynia, zbudowana na wzór poprzedniej z czasów bizantyjskich, została wzniesiona na miejscu, gdzie poważna tradycja i rzetelna archeologia wskazują na dom Szymona Piotra, u którego Jezus znalazł schronienie, mieszkanie. Jakie to cudowne, że zbudowano tę świątynię na fundamentach domu Piotra, nie naruszając odkopanych ruin. Zarówno ołtarz jak i ławki usytuowane są amfiteatralnie wokół wykopalisk domu Apostoła, które poprzez szklaną posadzkę znajdują się w zasięgu wzroku uczestniczących w nabożeństwie.

Ks. Alojzy Sitek

ZIEMIA ŚWIĘTA – GALILEA

Jezioro Genezaret (Jezioro Galilejskie)

© o. Piotr Mędrak OFM

 

 ZIEMIA ŚWIĘTA – GALILEA

Kafarnaum
© o. Piotr Mędrak OFM

 

FRANCISZKAŃSKIE WYKOPALISKA W KAFARNAUM
© o. Jerzy Kraj OFM, o. Abraham Sobkowski OFM

   W starożytności Kafarnaum znajdowało się tuż przy głównej drodze łączącą Galileę z Damaszkiem (Via Maris). Ruiny Kafarnaum zostały kupione przez franciszkanów w 1884 roku. W 1905 r. rozpoczęte zostały tutaj pierwsze badania archeologiczne. W latach 1921-1926 kontynuował je o. Gaudenzio Orfali OFM. Przebadany został teren wokół antycznej synagogi oraz odkryta została bazylika bizantyjska. Od roku 1968 wykopaliska prowadzili o. Virgilio Corbo OFM i o. Stanislao Loffreda OFM. Pod mozaiką odkrytej wcześniej bazyliki znaleziono pozostałości domu św. Piotra Apostoła. W czasie następnych kampanii odsłonięto pozostałości zabudowy miejskiej z czarnego bazaltu. Odkrycia te przyczyniły się do lepszego poznania środowiska życia Chrystusa i Apostołów. Według ewangelii Jezus przebywał w Kafarnaum trzy lata, w czasie swej działalności publicznej. To tutaj miało miejsce powołanie Lewiego, uzdrowienie paralityka, sługi Setnika, wskrzeszenie córki Jaira (por. Mt 4,13; 9,1; Mk 1,16nn; 2,1nn; 5,21nn; Łk 7,1nn). O Kafarnaum piszą w swych pamiętnikach z podróży pątniczka Egeria (ok. 380) oraz Anonim z Piacenzy (570). Także dzisiaj kontynuowane są prace archeologiczne i konserwatorskie pod kierownictwem o. Stanislao Loffredy OFM.

Zostaw komentarz