Akko – św. Franciszek w Ziemi Świętej

ŚLADAMI ŚWIĘTEGO FRANCISZKA Z ASYŻU
Ziemia Święta – Akko

© o. Jerzy Kraj OFM

   Akko – św. Franciszek w Ziemi Świętej.

   Jednym z sanktuariów w Ziemi Świętej, w którym nie czci się wydarzeń związanych z historią Starego i Nowego Testamentu, ale wydarzenia z życia fundatora Zakonu, jest mały kościół usytuowany tuż przy nabrzeżu portowym w starożytnym mieście Akko. Chociaż patronem miasta jest święty Jan Chrzciciel to jednak kaplica w Akko, którą opiekują się bracia mniejsi, upamiętnia pobyt w Ziemi Świętej samego św. Franciszka. W czasie kapituły Zielonych Świątek 26 maja 1219 roku zostają podjęte przez franciszkanów decyzje o wybraniu się na misje do Niemiec, Francji, Węgier, Hiszpanii i Maroka. 24 czerwca Franciszek wraz z bratem Illuminatem wyruszają statkiem z Ankony do Akko, by później, przekraczając szańce wokół Damietty, udać się na spotkanie z wrogiem interesów bliskowschodnich ówczesnej Europy – sułtanem Melek el-Khamelem. Po upadku Damietty 5 listopada święty wraca do Akko, gdzie czeka na niego brat Eliasz, odpowiedzialny za rozwój misji na terenie Syrii. Pobyt Franciszka w tym mieście przedłużyć się miał do końca okresu letniego następnego roku. Obecność świętego wpłynęła na lokalny Kościół. Istnieją świadectwa o masowym wstępowaniu do Zakonu Franciszkańskiego. Najprawdopodobniej Franciszek odwiedził w tym czasie Miejsca Święte. Piękne świadectwo o dniach dniach jego pobytu w Ziemi Świętej odnajdujemy w listach i spisanej przez bp. Jakuba z Witry "Historii Zachodniej".

   Akko – miasto leżące w Zachodniej Palestynie nad brzegiem Morza Śródziemnego. Usytułowane na cyplu zamykającym od północy Zatokę Hajfy, od której odległe jest o około 16 kilometrów. Wymieniono je po raz pierwszy w tekstach egipskich faraona Tutmozisa III w 2000 roku przed Chr. Mitologia grecka lokalizuje w Akko miejsce, do którego udał się Herkules w poszukiwaniu lekarstwa na swoje rany (lekarstwo po grecku: àkos). Jozue przydzielił je pokoleniu Asera (Joz 19,30). Żydom nie udało się go zdobyć z powodu braku floty (por. Sdz 1,31). Ptolomeusz II zburzył miasto w 302 roku przed Chrystusem. Jego syn odbudował je i ozdobił, zaś wnuk zmienił nazwę na Ptolemaida. W roku 47 po Chrystusie zostaje przyłączone do rzymskiej prowincji Syrii. Rzymianie nazwali je Colonia Claudia Caesarea Ptolomais. Cieszyło się wewnętrzną autonomią. Już od początku dziejów Kościoła w Akko mieszkała niewielka liczba neofitów. Zatrzymał się u nich św. Paweł udając się do Jerozolimy (por. Dz 21,7). W 638 roku miasto zdobywają muzułmanie. Król Jerozolimy Baldwin I odbiera je z ich rąk w roku 1104 przy ogromnej pomocy floty Republiki Genui. Pozostanie w posiadaniu chrześcijańskim do roku 1291. Dwa wieki dominacji krzyżowców w Akko są równocześnie wiekami rozwoju Zakonu franciszkańskiego w tym mieście.

oprac. o. Abraham Sobkowski OFM

Zostaw komentarz